حماقت و توهم روی آورده اند.

طبیعت شما را راهنمایی می کند ولی شما کور هستید.وقتی که می خواهید حیوانی را بکشید،او

سعی می کند فرار کند و درد و رنج خود را بروز می دهد.به شما هشدار می دهد که کارتان اشتباه

است.ولی وقتی که می خواهید یک گیاه یا یک میوه را بکنید و بخورید،هیچ واکنشی نشان نمی دهد.

اما نمی توانید یک درخت را از جایش بکنید.این هم یک نشانه ی طبیعت است.ولی شما با استفاده از

تبر و وسائل دیگر آن درخت را از بین می برید.در حالی که طبیعیت با قرار دادن قدرت و مقاومت در یک

درخت،این راهنمایی را کرده بود که نباید به این درخت آسیبی برسانید.

خرد یعنی مستقیم دیدن،آن هم با ذهنی خالی.نه با باورها و عقاید و دانش ها و  خواسته ها و گرایش

ها و افکار گوناگون.

آنگاه که خرد و مستقیم و آزادانه دیدن،راهبرد شما شود،زندگی ِ شما به منظومه ای از آفرینش تبدیل

می شود.

پاسخ به دو سوال:

1-مگر تمام هستی برای انسان آفریده نشده است؟

این مسئله فقط یک سوء تفاهم بزرگ است.اگر به این صورت بود،آنگاه بسیاری از حیوانات نمی

توانستند انسان را بکشند(مثل شیر،ببر،فیل و ....).در آن صورت اصولا امکان کشته شدن انسان توسط

حیوانات دیگر وجود نداشت.در صورتی که انسان در مقابل بسیاری از حیوانات آسیب پذیر است.پس

 این باورها را فراموش کنید.

همیشه در طبیعت بهترین ها باقی می مانند.نه قوی ترین و بی رحم ترین.به انقراض نسل حیوانات

قوی یا عظیم الجسه توجه کنید.

اهمیتی ندارد که جایگاه انسان در هستی چیست.شما سعی کنید با رفتار خردمندانه،خود را به

بزرگی برسانید.

2- نیاز غذایی خود را از کجا تامین کنیم؟

همانطور که در بالا توضیح داده شد،در این مورد طبیعت شما را راهنمایی می کند.وقتی که

می خواهید حیوانی را بکشید،او با فریاد زدن به شما اخطار می دهد که کارتان غلط است.ولی وقتی

 که می خواهید میوه یا گیاهی را بکنید،این مشکل بوجود نمی آید.

در ضمن آیا من می توانم به شما بگویم که جهت تامین نیاز غذایی خود مجبورم که شما را

بکشم؟حیوانات هم حق زندگی و تکامل  دارند.

مطلب ِ مرتباط :
خوردن گوشت ِ یک انسان(1)